30 septiembre 2003
  Hasiera
Orrialde nagusia
  Ibarra
Geografia
Historia
Ibilaldi birtuala
  Udala
Udaleko antolakuntza
Osoko akta
Garapen plangintza
  Negozioak
Industria
Merkataritza
  Turismoa eta asialdia
Ostatuak
Bazkari eta afariak
Kirolak
Kultura
  Iragarki ofizialak
Berriak
Iragarki ofizialak
Udal-sailak
Jarduerak, agenda
  Harremanak eta helbideak
Harremanak, iradokizunak
 
 
Komunikazioak
Mapa fisikoak
Mapa politikoak
ELÍA    
 

Elia, jaurerri-noblea izan zen Erdi Aroan. Egun 21 biztanle besterik ez ditu. Iruñetik 14 kilometrora aurkitzen da eta Na-150 errepidetik Etxalatz-eraino doan sahiesbidea hartuta iritsiko gara bertara. Aintzinako agirien arabera, XV. mendean Orreagako Santa Maria Eliako udal-barrutiko soro zenbaiten jabe zen zegoeneko, XIII. mendean eskuratu zituela litekeena bada ere.

Eliak abeltzaintza eta nekazaritza izan ditu bere ekonomiaren zutabe nagusiak. Dena dela, Elian lekututako azken artzaiak orain dela 20 urte erretiroa hartu zuen eta hortaz, lehen lanaren inguruan bizi zen herria bizileku lasaia bihurtuta dakusagu orain. Hala etxebizitzen kopurua nola horien itxura ez da aldatu azken 200 urteetan. Duela zenbait hamarkada eraitsi zuten etxe bat izan ezik, herriko jatorrizko etxe guztiak gorde izan dira. Garai berrietara egokituta badaude ere, harriak, egurrak eta buztin egosiak eskaintzen duten itxura eta zapore hori mantentzen dute oraindik ere. Tradizioak agintzen duen modura, oso ohikoa da etxebizitza bakoitzak baratzea izatea alboan, zeinetatik Eliako familiak barazkiez hornitzen diren oraindik ere. Eliak abuztuaren 15ean ospatu izan ditu zaindariaren festak (La Asuncion). Hala ere, iraileko bigarren asteburura eraman dituzte.

Herriko gainaldean Eliako eliz parrokia aurkituko dugu. XIII. mendetik Asunciongo Amabirjinari eskainita badago ere, San Juliango irudia ere gurtzen da bertan. Aintzinako denboretan, San Julianek berezko ermita bat izan zuen. Litekeena da Zalbarena etxearen parean egotea. Hala ere, aipatutako hori ez da Eliak izan duen ermita bakarra. Izan ere, Eliako udalbarrutian Amokaingo eliza aurkitzen da, aintzinean San Migelen Agerpeneraren ermita izan zena, alegia. Garaiko agiriek diote 1796. urtean Igual de Soria bisitan etorri zela eta "ekitaldi liturgiko oro" bertan behera uzteko agindua eman zuela "profanaturik eta apaindurarik gabe" baitzegoen tenplua. Bestalde, kondairak dio Amakoaingo jauntxoen sehia, izenez Felizia zena, bere anaia Gillermok hil zuela ermita honetan bertan.

Kontzejuak latsarria dauka ibai ertzean, denboraren poderioz zertxobait hondatua dagoena. Hortaz, merezitako zaharberritze baten zain dago latsarria. 40ko hamarkada aldera egin zuten eta gertuko herrien inbidia izan zen. Horregatik, herri bakoitzari garbitzeko egun bat egokitu zitzaion.

Eliako udal-barrutiaren % 95 behi eta zaldi azienden ustiapen estentsiborako erabiltzen da. Ganadua udazkenean iritsi eta udaberriaren amaieran joaten da. Aran txiki samar honetan, larreak eta basoa nahasten dira, inguruko mendi mazelek paisaia mugatzen dutelarik Lakarri mendi-kaskoraino. Urbikain errekak, lehen karramarroak zituenak, bitan banatzen du arana, non basoko animali espezie anitz bizi diren.

(Iturriak: Eliako Kontzejuaren lehendakaria, Nafarroako Entziklopedia eta Eguesibarko Udal Plangintza)

 
 
   
     
 
Altzuza
Amokain
Ardanatz
Azpa
Badostáin
Etxalaz
Egüés
Egulbati
Elkano
Elía
Erantsus
Gorraiz
Ibiriku
Olatz
Sagaseta
Sarriguren
Ustarrotz
 
 
© Eguesibar 2003 - egues@animsa.es